Nieuwe samenwerking met SpareSpace: duurzame modellen voor leegstandbeheer!

Onlangs ben ik een bijzondere samenwerking aangegaan met SpareSpace, een jonge organisatie, actief op het gebied van leegstandsbeheer. De oprichters van SpareSpace, Dennis Mous en Marcus Petstra, kijken en gaan verder dan het inmiddels eigenlijk alweer bijna achterhaalde 'klassieke' modellen van pop up alléén. SpareSpace doet dit door niet alleen de match tussen (startende) ondernemers en leegstaande panden te maken, maar door actief te zoeken naar de juiste mix van meerdere ondernemers om deze winkel- en andere ruimtes te vullen op basis van ondernemerszin, samenwerking en collectiviteit.

Eén van de grootste problemen waar je als startende ondernemer tegenaan loopt, is het vinden van niet alleen geschikte maar ook betaalbare ruimtes. Of dat nou een kantoor of een studio is of eerder een fysiek werkruimte of een atelier; of juist meer een showroom of een winkel: je hebt bijna altijd met een marktconforme huur te maken en die is als beginnende ondernemer of ondernemer uit een niet direct-commercieel vakgebied (kunstenaar of kleine ambachten) niet altijd meteen op te brengen.

Door ondernemers te zoeken uit verschillende vakgebieden en disciplines en deze aan elkaar te koppelen èn te werken met een realistisch verhuurmodel van instappen en groeien is het echter mogelijk om invulling van leegstaande panden te realiseren niet alleen voor de korte termijn - maar zeker ook voor de langere termijn.

Niemand, noch ondernemer noch pandeigenaren, of dat nou particulieren, projectontwikkelaars of woningbouwcorporaties zijn, is uiteindelijk gebaat bij het blijvend ad hoc karakter van het klassieke pop up model: waarbij ondernemers weliswaar de kans krijgen ergens omniet of tegen zeer lage huur te zitten, maar vaak ook veel investeringen doen in een ruimte - investeringen die uiteindelijk waardeloos zijn, omdat ze vaak na korte tijd weer kunnen verhuizen omdat zich een sereiuze huurder heeft aangediend. Op naar de volgende ruimte - terwijl het bewuste pand in een niet onaanzienlijk aantal van de gevallen na verloop van tijd weer leegstaat, omdat de huurder in kwestie zelf de marktconforme huur niet op kon brengen en verkast is naar een goedkoper pand.

Zo wordt uiteindelijk een 'draaideurmodel' voor leegstaande panden in stand gehouden. En dat is niet goed. Niet goed voor een (winkel)straat of wijk. Een teveel aan langdurige leegstand zorgt, dat hebben talloze onderzoeken inmiddels bewezen, voor een onveilig gevoel, draagt bij aan waardevermindering van overige panden in een straat of gebied,

Zelf heb ik de nodige ervaringen met het creatief invullen van leegstande panden als een bijdrage aan de (her)ontwikkeling van een straat of gebied, voornamelijk in Rotterdam. En hoewel ik pop up als middel niet afkeur en in een aantal gevallen ook een warm hart toedraag, omdat het wel degelijk een aanjagende, positieve functie kan hebben als het gaat om het verlevendigen van zo'n straat of wijk, vind ik het ook weinig duurzaam.

Toen ik via Cultuurscout Centrum Menno Rosier in contact kwam met SpareSpace, zag ik dat hun visie overeenkwam met die van mij. Het willen werken aan nieuwe, kansrijke vormen van leegstandbeheer voor startende ondernemers op basis van community building, collectieve samenwerking en individueel ondernemerschap. Niet alleen: een pand vullen en zoek het dan zelf maar uit. Maar echt kijken naar welke mix de juiste is: welke ondernemers dienen zich aan, die elkaar kunnen versterken. En als ze zich niet aandienen, actief er naar op zoek gaan.

Er volgde een prettige kennismaking, er was een klik, een gedeelde visie en de samenwerking was een feit. De komende periode ondersteun ik de mannen van SpareSpace bij het realiseren van meerdere SpareSpaces in Rotterdam. Mijn rol moet men daarbij vooral zien als een ''vertegenwoordiger ter plekke'', een agent c.q. locatiemanager, zeg maar.

Dennis en Marcus zijn geen nieuwkomers op dit gebied. Zo zijn er al succesvolle SpareSpaces gerealiseerd in het noorden van het land, o.m. in Harlingen en Franeker. Een samenwerking met kennisorganisatie Platform31 is een feit. En de uitnodiging van de Gemeente Rotterdam om te kijken wat de mogelijkheden waren voor het concept hier in de stad. Door bemiddeling van de Alliantie West-Kruiskade werd in de Rotterdamse wijk Het Oude Westen een mooi, rauw, multifunctioneel pand gevonden: de Van Speykstraat 47. Een ruimte, prima geschikt voor doeners en makers.

Samen werken we nu aan de vulling van dit pand. Zo organiseerden we op 23 juni jl. een eerste inloopmiddag- en avond, waarbij een flink aantal mensen de ruimte kwamen bezichtigen. De eerste serieuze gesprekken met potentiele huurders zijn inmiddels gaande en we hopen binnen enkele weken de knoop te kunnen doorhakken. Een impressie van die middag en avond vind je hieronder.

Bovendien hebben zich al aardig wat mensen gemeld die belangstelling hebben om overige SpareSpaces te vullen. Betekent dus dat we zowel op zoek zijn naar geschikte panden èn naar ondernemers uit diverse vakgebieden en disciplines, die behoefte hebben aan kantoor-/werk-/studio-/atelier/showroom- en of winkelruimte.

Interesse: stuur mij een mail of neem contact op met SpareSpace!

Dogparade 2016 weer een daverend succes!

(Foto: Lotte Pilotte PhoDOGraphy)

De Dogparade010 editie 2016 zit er weer op! En wat was het weer een waanzinnig gezicht: de hele West-Kruiskade 'bezet' door één grote kleurrijke, bonte bende van honden, hun baasjes en hondenliefhebbers en sympathisanten. Eerst was er het verzamelpunt aan de Kop van de Westersingel, daarna de stoet over de West-Kruiskade en Middellandstraat onder leiding van Captain Jack (in een ander leven ook wel bekend als Jack Kerklaan). Met tussenstops bij een aantal winkels, zoals Slagerij Schell, waar elke hond getrakteerd werd op een enorme kluif!

Uiteindelijk arriveerde het hele gezelschap op het Tiendplein, alwaar de verkiezing plaatsvond van De Ultieme Hond 2016 en de RTV Rijnmond Publiekslieveling. De eerste titel ging naar de 19-jarige, dove en blinde chihuahua Angel, wier baasjes als grootste wens hadden om nog één keer met haar aan een dogparade mee te mogen kunnen. Wens vervuld, missie geslaagd, want Angel stal de harten van publiek èn de jury, onder voorzitterschap van actrice Jacqueline Blom. Daarna sleepte Mooie Lola de Rijnmond Publieksprijs in de wacht.

Zoveel honden, zoveel baasjes, zoveel mensen, zoveel verhalen. Net als vorig jaar bleek de hond eens te meer een verbindende factor tussen mensen met de meest uiteenlopende achtergronden. Tegen de achtergrond van misschien wel het Rotterdamse icoon van diversiteit, de West-Kruiskade, verzamelde zich jong en oud, streetwise en kouwe kak, van alle mogelijke tinten en kleuren huid, en evenzovele denkbare mixen van komaf, kortom: De Rotterdammers in alle soorten en maten, verenigd in de liefde voor en de trots op hun lieveling, hun trouwe kameraad, hun hond.

Dat maakt de Dogparade010 zo'n ontzettend tof project om aan mee te werken. En nog toffer is het dat pers en publiek dat zo goed aanvoelen en oppikken. Reden temeer om er volgend weer weer vol voor te gaan, want we zijn nog maar amper aan het uithijgen van deze tweede editie, toch zitten wij van TeamDogparade010 alweer klaar voor de volgende. Op naar 2017!

Blijf ons volgen op Facebook en Instagram!

Thuisloos heeft vele gezichten... | Witty Stadsverhalen

Ontheemd zijn, geen thuis hebben. Het fenomeen kent vele vormen en heeft vele gezichten.

Vluchten voor oorlog en geweld, voor honger en armoede. Zwerven door andere, onbekende landen, op zoek naar een beter bestaan.

Maar ook: zwerven door je eigen stad, omdat je geen thuis meer hebt; of een plek die je thuis kan noemen. Geen plek waar je je thuis voelt. Waar je veilig bent en jezelf kan zijn.

Last but not least, dwalen, ver dwalen, verdwalen, in je eigen hoofd. Vermalen worden door de zwaarte van je eigen gedachten en gevoelens. Tussen verschillende werelden: die waarin je dagelijks moet zien te functioneren; en die andere wereld, diep binnenin jezelf.

In mijn kunst is dat een terugkerend thema. Dat komt sterk naar voren in een serie als 'The Unwanted: A Family Portrait' of, op een iets lichtere toon, 'Perfectly Imperfect MisFits'. Maar nergens is het gevoel van persoonlijke ontworteling, mijn eigen innerlijke diaspora, zo manifest aanwezig als in het karakter van 'Lost Bear', aan wie ik verschillende series heb gewijd, waarin hij afwisselend de hoofd- of een, niet onbelangrijke, bijrol speelt.

Een tijdje terug liep ik door de stad, op weg of terugkomend van een zakelijke afspraak. Zoals ik wel vaker doe, maak ik dan een omweg. Bewust. Om het hoofd leeg of althans íets leger te maken.

Toen zag ik 'm opeens. Zomaar, uit het niets. 'Lost Bear in the City'.

Even twijfelde ik of ik 'm mee moest nemen. Een thuis geven. De verleiding was groot. In stilte keken we elkaar aan, 'Lost Bear' en ik. Om toch niet aan de impuls toe te geven. Ik liep verder, liet hem zitten daar waar hij zat. Iets, ergens, iemand, zei mij dat hij daar goed zat.

En in mijn hoofd hoorde ik ineens het begin opkomen van Otis Redding's 'Sitting On The Dock Of The Bay'. Het was goed. Verloren of niet, daar was nu zijn plek, en vanaf daar zou hij zijn weg weer moeten zien te hervinden. Voor nu, zat-ie daar, de tijd te verdrijven, en waarschijnlijk ook de gedachten en ruis uit zijn hoofd.

Dus, hierbij, opgedragen, aan alle zwervers, dwalers, dolenden en verdwaalden, waar en waarin dan ook, deze is speciaal voor jullie. 




Rotterdam, mei 2016 


Wat zijn Witty Stadsverhalen?
Witty Stadsverhalen zijn mijn eigen, kleine, persoonlijke observaties van dat, wat mij opvalt en wat ik waarneem tijdens mijn vele rondjes door de straten van mijn stad - en, bij tijd en wijle, uitstapjes naar andere steden. Vastgelegd in woord en beeld. Een stukje tekst, soms uitgebreid, dan weer minder, begeleid door foto's of illustraties. De ene keer puur anekdotisch van aard, dan weer beschouwend en soms een tikkeltje maatschappijkritisch. Mijn hoogstpersoonlijke, Witty Blik op de omgeving waarin een groot deel van mijn leven zich afspeelt: het stadslandschap. Of, zo u wilt, de urbane samenleving in een grootstedelijke omgeving.

Ontmoeting en verbinding centraal bij straatfeest Rotterdamse Tideman-Meineszbuurt

Ontmoeting en verbinding. Dat waren de twee begrippen die centraal stonden tijdens het eerste, door bewoners zelf georganiseerde Straatfeest in de Tidemanstraat/Burgemeester Meineszstraat in het Rotterdamse Nieuwe Westen. Een stukje Rotterdam dat een tijd terug een ongewilde hoofdrol vervulde in het landelijke nieuws, toen er sprake was van een grootscheepse anti-terreuractie in dit deel van de stad.

Een stukje stad, waar ik, de afgelopen jaren een bijzondere band mee heb ontwikkeld, in meerdere opzichten, zowel professioneel (als ondernemer), als artistiek (als kunstenaar) en persoonlijk (als privé persoon). Een stukje stad waar ik eigenlijk een beetje bij beetje voor gevallen ben. Misschien zelfs wel een klein beetje verliefd op geworden ben. Daar kom ik later in dit blog op terug.

De hierboven genoemde anti-terreuractie, de daarmee gepaard gaande politie-inval in de straat, de aanhouding van een persoon verdacht van betrokkenheid bij de terreuraanslagen in Parijs en Brussel: allemaal reden voor zorg en ongerustheid bij een groot deel van de bewoners. En een groeiend gevoel van onbehagen over de anonimiteit van ''de stad'', die in sommige opzichten een veilige haven kan bieden, de vrijheid om te zijn wie je wil, ver van de soms verstikkende sociale controle van bijvoorbeeld een dorp. Maar evengoed een keiharde stadsjungle, waarin mensen keihard op hun bek kunnen gaan. Of verdrinken in eenzaamheid, in een onopvallend maar net zo verstikkend sociaal isolement.

Dan kun je als bewoners grofweg twee dingen doen. Verder leven met dat gevoel van onbehagen en onveiligheid, de deuren en ramen dicht, je steeds meer terugtrekkend in de (schijn)veiligheid van je eigen huis. Of je gooit de deuren en ramen open, je gaat de straat op en verovert die terug. Maak je contact met de buren en straatgenoten, door De Ander niet langer als De Grote Onbekende te zien, maar door die ander aan te spreken, door samen dingen te organiseren en te doen. Door bij elkaar te komen, samen te eten, te drinken, met elkaar kennis te maken. Door naar elkaar te vragen, interesse te tonen in De Ander, door uit te wisselen, contact te leggen.

Daar kun je cynisch over doen (critici, kom er maar in met het ''theekransje''), maar niets verbroedert & verzustert nu eenmaal zo als samen een tafel delen, van diezelfde tafel eten. En ja: onder het genot van (inderdaad) dat kopje thee of koffie. Of voor mijn part iets sterkers, als de sfeer er naar is (edoch: geniet, maar drink met mate, natuurlijk!).

En dus organiseerden de bewoners van de Tidemanstraat en de Burgemeeester Meineszstraat gezamenlijk een Straatfeest. En waar een klein groepje onder de bezielende leiding van bewoner Jeroen Bleijs de kar trok, waren er uit alle hoeken en gaten bewoners die bijdroegen. Er waren talloze heerlijke hapjes en lekkernijen uit alle denkbare windstreken, een spontaan optreden van een flamenco-gitarist, er was een masseur en een clown voor de allerkleinsten.

En die ene speciaal uitgenodigde burger van de stad, die kreeg als speciale gift een staaltje onvervalste KookCreatie mee namens alle aanwezige bewoners.

Want ook Burgemeester Ahmed Aboutaleb was vanochtend naar Het Nieuwe Westen gekomen om het Straatfeest mee te maken en de bewoners een hart onder de riem te steken. Nadat hij natuurlijk eerst van de nodige hapjes wilde proeven (de liefde voor hun stad gaat ook bij burgemeesters door hun maag), sprak hij de verzamelde bewoners toe. Hij deed dat met woorden over, inderdaad, ontmoeting en verbinding. Over het belang van samen dingen organiseren, doen, delen. Over de grote rol die zo'n straatlunch daarin kan spelen - al gaf de burgervader grif toe slechts verstand te hebben van aardappelen poten (in welk geval hij natuurlijk altijd na zijn politieke carrière aan de slag kan als Stadsboer bij, bijvoorbeeld, Uit Je Eigen Stad, zegt Miss Witty).

Maar wat mij vooral bij bleef was zijn persoonlijke oproep aan de aanwezige mensen om samen de oren en ogen van de stad te zijn. Om elkaar weliswaar vooral te laten zijn wie we willen zijn, maar om elkaar net even iets meer in het oog te houden. Of misschien beter geformuleerd: elkaar niet zo snel uit het oog te verliezen. 

Het was een oproep die veel weerklank vond bij de aanwezigen. Niet voor niets was de meest gehoorde opmerking dat het fijn was dat onbekende gezichten ineens een naam kregen. Van anonieme buur tot bekende buur. In een heel informele, gemoedelijke en verre van afgedwongen sfeer. We kunnen dus denk ik wel concluderen dat het zeker niet het laatste Straatfeest c.q. straatevenement is geweest in het Hoekje Tideman-Meineszstraat!

Last but not least.. wat heb ìk met deze buurt?
Zoals hierboven kort aangestipt, is er in de loop der jaren een beetje bijzondere band ontstaan tussen deze buurt en mijzelf. Toen ik een aantal jaren geleden weer met mijn kunst (Witty Art) begon, was het Burgemeester Meineszplein 19 één van de eerste Pop Up Expo's waar ik mijn werk kon laten zien, van april tot en met mei 2012 was daar namelijk de Interactieve Buurtexpo.

En nu hangt mijn werk er weer. Want sinds vorig jaar, meteen vanaf de opening, ben ik de vaste huiskunstenaar van Heilige Rotterdamse Boontjes, gevestigd op... inderdaad, Burgemeester Meineszplein 19. En zijn er verdere mooie creatieve plannen in voorbereiding, tussen 'De Boontjes' en mij.

Verder was er de manifestatie Baas In Eigen Buurt, in oktober 2013. Een tweedaags mini-festival over gebiedsontwikkeling in de participatiesamenleving anno nu, waarvan ik mede-initiator en coördinator was. Een onderzoek ook naar verleden, heden en vooral toekomstige kansen en mogelijkheden van het Burgemeester Meineszplein. 

Last but not least, verblijf ik vaak in dit stukje Rotterdam omdat mijn geliefde daar woont.

Wat maakt mij dat?
Betrokken Pop Up Bewoner, laten we het daar maar even op houden. Per slot van rekening ben ik zelf nog steeds een beetje zwervende stadsnomade. Maar het lijkt er op dat ik wortel in West begin te schieten (ja, komt u maar door met de woordgrapjes over Witty Wortel). Het lijkt er waarachtig op dat ik, misschien, me een klein beetje thuis kan gaan voelen in dit deel van de stad. Er is iets in dit gebied wat aan me trekt, wat me aanspreekt.

West is weerbarstig, eigenwijs, rauwig, en Rotterdams tot en met. Mooi, maar een tikje aangetast. Verweerd, verwaarloosd misschien, sommige mensen zouden het zelfs verloederd noemen. Ik niet.  Want ik ben niet stiekem, maar in alle openheid knetterverliefd op dit deel van Rotterdam. Noem het een gevalletje Ware Liefde. En wat mij betreft: Ware Liefde roest niet. 

Rotterdam-West, you and I have just begun. 

Waanzinnig trots op de nieuwe Dogparade010 flyers en posters!

Team Dogparade010 is supertrots op het mooie ontwerp van de flyer, poster en banner voor de komende editie van Dogparade010 op 4 juni a.s. Een prachtig ontwerp weer van Grootzus, onze vaste ''huisontwerper'' en mede mogelijk gemaakt door onze genereuze hoofdsponsor YourDog!

De tijd vliegt, nog maar enkele weken en dan is het zover. Dan is op zaterdag 4 juni om 12.00 uur de aftrap voor de Dogparade010, als, net als vorig jaar, Captain Jack Kerklaan weer het startsein geeft voor de vrolijke parade van honden en hun baasjes. Net als vorig jaar leidt het parcours van de Kop van de Westersingel naar het Tiendplein, waar de verkiezing zal plaatsvinden van De Ultieme Hond èn de RTV Rijnmond Publiekslieveling!

Meedoen? Lees hier hoe:
Vanaf a.s. vrijdag 20 mei start de enige echte officiele inschrijving voor de Dogparade. Wil jij met je hond verzekerd zijn van deelname? Mail dan naar meedoendogparade010@gmail.com. Wees er wel snel bij, want er is maar een beperkt aantal plekken.

Niet zo van de digitale? Meld je dan aan bij Dierenwinkel De Rimboe aan de West-Kruiskade. Eigenaar en mede-organisator van de Dogparade010, Esdra Baris, helpt je graag met je inschrijving!
Ook hiervoor is slechts een beperkt aantal plekken beschikbaar.

Tevens is het ook nog mogelijk om je op de dag zelf in te schrijven. Meld je dan op 4 juni om 12.00 uur bij het verzamelpunt aan de Kop van de Westersingel bij het Oorlogsmonument.

Wees er ook dan tijdig bij, want VOL=VOL!

Het inschrijfgeld van € 2,50 per deelnemende hond gaat in zijn geheel naar Stichting Hulphond Nederland.

Lees alle informatie vooral na op de flyer en posters en natuurlijk op onze Dogparade010 Facebookopagina en de speciale Dogparade010 Eventpagina!

Dogparade010 2016 wordt mede mogelijk gemaakt door:
Alliantie West-Kruiskade, Rotterdam Festivals, Stichting BIZ Gebruikers West-Kruiskade e.o.. Gemeente Rotterdam/Gebiedscommissie Centrum, Dierenwinkel De Rimboe, RTV Rijnmond en YourDog.