Onlangs ben ik gevraagd om Museum Rotterdam verder te helpen met hun project ''Echt Rotterdams Erfgoed: de actieve collectie van de stad.'' Een bijzonder en mooi project, waar ik uit volle overtuiging aan meewerk. Waar gaat dit project dan precies over?
Museum Rotterdam is gestart met een nieuw collectieproject. In plaats van historische voorwerpen en objecten in een depot te archiveren om ze vervolgens te laten zien in een statische tentoonstelling, verzamelt het Museum nu objecten, personen en ontwikkelingen die een rol spelen in de hedendaagse stad en leggen deze vast in hun collectiedatabase. Deze nieuwe collectie kan dus bestaan uit materiele zaken zoals objecten en gebruiksvoorwerpen maar ook uit immateriale zaken: mensen, daadwerkelijke personen en de gemeenschappen waarvan zij onderdeel uitmaken, de verhalen uit en de ontwikkelingen rondom die gemeenschappen.
Omdat het dus vaak gaat om immateriele zaken of voorwerpen die nog in gebruik zijn bij hun eigenaren, kan deze collectie niet worden bewaard in een depot. Het Museum laat al deze personen, verhalen, voorwerpen dan ook waar ze horen: in de stad.Wat Museum Rotterdam nu doet, is deze levende collectie in de stad op de voet volgen en vastleggen in een online database. Hiermee kunnen ook personen, ontwikkelingen en organisaties (meer immateriële zaken) ‘verzameld’ worden.
Zij noemen deze collectie: Echt Rotterdams Erfgoed. Collectie die wordt opgenomen in deze database krijgt dan ook een speciaal kenmerk:
Het gaat daarbij om die personen en zaken die een rol van betekenis spelen binnen of voor de stad, die van een grote verbindende rol zijn tussen mensen, gemeenschappen en die op hun eigen unieke wijze iets toevoegen aan de stad. Personen, voorwerpen, verhalen, die Rotterdam helpen maken tot wat zij is, in alle diversiteit en ook complexiteit van de stad van nu.
Dat kan dus iemand zijn als Giovanni van Bronkhorst, de voetbaltrainer onder wiens leiding Feyenoord dit jaar voor het eerst in 18 jaar het landskampioenschap behaalde, maar ook Joyce de Lima, één van de Vrouwen van de Velden, in 2011 al door Museum Rotterdam geportretteerd in de glossy ''I'm Every Woman'' als onderdeel van het project 'De Stad als Muze'.
Nu wil het toeval (of niet) dat veel van mijn samenwerkingspartners of bepaalde elementen binnen Witty Projects al behoren tot dat 'Echt Rotterdams Erfgoed', zoals de complete West-Kruiskade, inclusief ondernemers als Esdra Baris van Dierenwinkel De Rimboe en lid van Team Dogparade010, die zich op zijn eigen manier inzet voor hangjongeren uit de buurt; Richard de Boer, eigenaar van Richard Shoes en voorzitter van de winkeliersvereniging West-Kruiskade, Echt Rotterdam, met wie ik samenwerkte voor het project Stage Alliantie, dat kansarme jongeren uit de wijk aan een stageplek helpt; de Alliantie West-Kruiskade, als voorbeeld van hoe bewoners, ondernemers, gemeente en woningbouwcorporatie samen de krachten bundelden om een bijzondere winkelstraat weer vooruit te helpen; Amina Hussen van de Krachtvrouwen Oude Westen, een informeel netwerk waarbinnen migrantenvrouwen uit de wijk allerlei activiteiten voor, door en met elkaar ondernemen - en die ik regelmatig met de kinderen van de wijk mocht verwelkomen in de Sint Maria's Gallery (toen ook al binnen een project i.s.m. Museum Rotterdam, namelijk ''Echt West'' in 2013), om maar een greep te doen.
Bekijk de complete collectie hier.
Het is dus in meerdere opzichten bijzonder te noemen dat ik nu ook op een directe manier betrokken ben geraakt bij dit project en mag meedenken (èn doen) over wegen om Echt Rotterdams Erfgoed in te bedden, niet alleen in de stad, maar ook om dat erfgoed van de stad, een begrip dat toch nog vaak met het verleden wordt geassocieerd, in te zetten als een middel om de actuele hedendaagse stedelijke samenleving te benoemen, te beschrijven en te bewaren.
Living history, as we speak, breathe and live.
Voor de wannabe-historicus èn amateur stadsantropoloog maar vooral de storyteller in mij (zie ook mijn Witty Stadverhalen), is dit dan ook een droomproject, omdat ik er al mijn eigen passies en fascinaties met het stadslandschap anno nu in kwijt kan - en vooral, mijn liefde voor Rotterdam: de stad waar ik ooit naar toe kwam om te studeren, waar ik me thuisvoelde en dus bleef; waar ik meerdere keren overwoog te vertrekken, maar dat dan toch nooit deed en dus bleef. Die stad, zogezegd zonder hart, maar waaraan ik mijn hart verloor - en waar ik graag en gestaag verder werk aan al mijn Witty Works, Projects en Art.
