Museum van de Wijk sluit voorlopig de deuren... adieu en hopelijk tot ziens!

Het zit er op, het is gedaan: het Museum van de Wijk sluit, voor nu althans, deuren. Mede gezien de onzekere situatie rondom het pand aan de West-Kruiskade 51 (wel verkocht, niet verkocht, verkocht onder voorbehoud) is het helaas ondoenlijk gebleken ons initiatief, een laagdrempelig wijkmuseum met werk van lokale kunstenaars en makers op deze plek voort te zetten. Dat is een hele spijtige beslissing, maar het is niet anders.

Voor nu doen we dus even een stapje terug, ruimen uit en op, en hopen een andere keer, op een andere plek wellicht, terug te keren en de deuren van het Museum van de Wijk weer wijd open te zetten. We gaan daar in ieder geval weer alles aan doen om dat mogelijk te maken!

Over het einde van het Museum van de Wijk schreef mede-kunstenaar en tekstschrijver Robin Hendriks een mooi item bij wijze van (voorlopig?) afscheid op het Werelds Oude Westen Blog.

Alle posts gewijd aan Museum van de Wijk op mijn eigen blog vind je hier.

Voor nu dank ik alle mensen die de moeite hebben genomen om een kijkje te nemen of die zomaar spontaan kwamen binnenvallen, uiteraard de deelnemende exposerende kunstenaars en alle partijen die dit initiatief mede hebben mogelijk gemaakt, in het bijzonder Cultuurscout Centrum, Alliantie West-Kruiskade, Gemeente Rotterdam/Gebiedscommissie Centrum en Resilient Rotterdam.

Zelf stort ik me nu op de voorbereidingen voor een ánder museum. Wat dat precies is, lees je binnenkort hier op dit blog en natuurlijk ook op Facebook! (één hint: het heeft héél veel, zo niet alles te maken met honden ... ;-))

Terugblik op de Kick Off van WERE: de Week van het Echt Rotterdams Erfgoed:

Zoals ik beschreef in deze eerdere blogpost, zet ik me in voor een bijzonder project van Museum Rotterdam, namelijk Echt Rotterdams Erfgoed. Dit is een nieuw en vooral vernieuwend collectieproject, waarbij het Museum niet langer uitsluitend historische voorwerpen in een depot archiveert en in een statische tentoonstelling aan het publiek toont; maar juist actief gebruikte objecten, levende personen en actuele ontwikkelingen die een rol spelen in de stad van nu verzamelt en vastlegt in een zogenaamde ''actieve collectie''. Al deze mensen en initiatieven/ontwikkelingen onderscheiden zich doordat zij door hun activiteiten verschillende groepen Rotterdammers met elkaar verbinden. Daarom zijn zij onderdeel van de collectie Echt Rotterdams Erfgoed.

Van 7 t/m 15 oktober vindt de Week van Echt Rotterdams Erfgoed plaats, met allerlei activiteiten omtrent deze actieve collectie. Zo kun je op diverse locaties kennismaken met bijzondere personen uit deze collectie, zijn er storytelling avonden in het Museum zelf en kun je zelf suggesties aandragen voor personen en initiatieven die volgens jou niet mogen ontbreken in deze collectie!

Zelf was ik uitnodigd voor de kick off van 'WERE' bij Museum Rotterdam op vrijdagavond 6 oktober. Op naar het Timmerhuis dus, waar de tentoonstellingsruimtes van het museum gevestigd zijn. Het werd een mooie, interactieve avond waarbij de nadruk vooral lag op de mensen en verhalen die samen de actieve collectie vormen. Na een openingswoord door directeur Paul van Laar en curator/projectleider Echt Rotterdams Erfgoed Nicole van Dijk was het tijd voor een internationaal buffet en schoven tijdens het eten diverse verhalenvertellers aan tafel. Zij deelden inspirerende verhalen over bijzondere verbinders en initiatieven in de stad en die nu onderdeel zijn van die actieve collectie.

Bijzondere aandacht voor de 'West Kruiskade Tafel', waarbij ik was aangeschoven - niet geheel ontoevallig, want op en rondom ''De Kade'' vinden veel van de projecten plaats waaraan ik meewerk, zoals Dogparade010 - speaking of which, toen ons de vraag werd gesteld wie of wat ik graag genomineerd zou zijn voor opname in de actieve collectie, kon ik zelf natuurlijk niets anders dan De Rotterdamse Hond invullen. Want zoals ik na ruim drie jaar Dogparade010 events inmiddels heel goed weet: niets of niemand zo verbindend als 's mens meest loyale viervoeter! 

Maar, de West-Kruiskade (en in het kielzog daarvan de 1e Middellandstraat) heeft immers in zijn geheel het stempel ''Echt Rotterdams Erfgoed'' gekregen. En dus was er veel aandacht voor een aantal personen en ondernemers aan de tafel, zoals Esdra Baris, de eigenaar van Dierenwinkel De Rimboe (die veel werkt met de 'hangjongeren' uit de buurt en hen een kans gunt om werkervaring op te doen in zijn winkel); en Jinai Looi, van Kookstudio Het Zesde Geluk (betrokken bij diverse ondernemende initiatieven op en rondom de straat, zoals Chinees Nieuwjaar en nog veel meer); en Alice Fortes, drijvende kracht achter de nu inmiddels opgeheven Alliantie West-Kruiskade maar nog steeds actief betrokken bij de straat (en de ''Alliantie Light'') en Lennard de Vlieger van Cretopia Rotterdam - mijn compagnons in het project Museum van de Wijk en helaas nu ook weg van ''De Kade'' (maar vast voornemens elders in de stad weer keihard terug te keren).

Het was een bijzonder ''Echt Rotterdams'' evenement, met aanwezigen uit allerlei mogelijke lagen en gemeenschappen uit de stad. Zo waren de Vrienden van Feijenoord vertegenwoordigd, maar ook de Krachtvrouwen Oude Westen, om maar een paar te noemen. Want, die stad, die mooie stad aan de Maas, met al zijn mooie en minder mooie, met al zijn strakke, gepolijste en ook nog steeds volop rauwe en rafelige kanten, die stad is wel van ons allemaal. 

En ik ben er toch best errug trots op een Rotterdammer te zijn (geworden)!

Meer over het project Echt Rotterdams Erfgoed en mijn betrokkenheid daarbij in toekomstige blogs!

 

Het Museum van de Wijk in ''De Toko'': een plek als geen ander!

De kleinzoon van kunstenaar Ro Heilbron poseert bij het werk van zijn grootvader (foto: Cretopia Rotterdam)

De afgelopen anderhalve maand heb ik de nodige middagen doorgebracht in het Museum van de Wijk, het project dat ik eerder dit jaar heb opgestart samen met de mannen van Cretopia Rotterdam en dat op 15 juli jl de deuren opende in Toko51 aan de West-Kruiskade met een groepstentoonstelling van 20+ Rotterdamse makers en creatieven. Eerdere blogs die ik aan dit project wijdde, vind je hier, o.m. een sfeerimpressie van de opening en de expositie zelf.

De afgelopen periode was er een van voor mij bijzondere momenten en ontmoetingen. De kleinzoon van kunstenaar Ro Heilbron die op de foto gaat met het schilderij gemaakt door zijn grootvader en waaraan hij zelf nog mee heeft gewerkt - en dat nu nog in Toko51 hangt met dank aan het CBK Rotterdam. Eén van de deelnemers, Margo Ramp, die spontaan besluit om haar eigen expo-in-expo te organiseren - en waarom niet! Kunstwerken die verkocht werden en prompt werden meegenomen door de koper(s) waardoor er á la minute nieuwe werken moesten worden geregeld. De vele interessante gesprekken die ik had met bezoekers over de tentoongestelde werken, waaronder dat van mezelf.

Veel interesse ook in Witty Art bij het Museum van de Wijk

Een andere deelnemer, Robin Hendriks, die de expositie gebruikt als locatie en decor om haar collega-kunstenaars te interviewen (waarvan binnenkort een overzicht). Het Museum van de Wijk als locatie voor een urban sketching workshop of een fotoshoot voor het project Mannen in West; en als uitvalsbasis voor het Rotterdam Street Art Museum in wording. De stadsgids die met haar complete groep een omweg maakt tijdens een tour, de bezoeker die komt voor de kunst maar met een mooie Afrikaanse jurk naar huis gaat; de expositie als gelegenheid om de bij de straatverkopers aangeschafte maaltijd op te souperen; bij het Museum van de Wijk kán en mag het allemaal.

opening van de expo-in-expo van Margo Ramp

En dus wil ik eigenlijk ook enkele woorden wijden aan datgene, wat het Museum van de Wijk zo uniek maakt, namelijk (en de naam zegt het al) dat het een echt wijkmuseum is. Het is echt een plek van, voor en door de buurt. Dat levert een een boeiende mix van bezoekers op, althans gedurende de dagen dat ik er aanwezig was. Van bezoekers die echt specifiek op de expositie en het daar tentoongestelde werk af kwamen, dagjesmensen uit eigen land en internationale toeristen, zakenmensen (werkzaam in de vele kantoren in het zogenaamde Rotterdam Central District), shoppers van het winkelaanbod aan ''De Kade'' en last, but zeker not least, meerdere buurtbewoners. Ook die groep loopt uiteen van jonge 'urban explorers' en al dan niet hippe creatievelingen tot aan onvervalste echte Oude Westenaren en een enkele bezoeker van de in de buurt gelegen dak- en thuislozenopvang van de Pauluskerk.

Urban Sketching Workshop in Cretopia Rotterdam

Zij allen zijn welkom in de Toko. Het bijzondere is daarvan is dit: zonder al teveel grote woorden te gebruiken als ''participatie'' en ''inclusiviteit'' is de Toko onder de aansturing van Cretopia in korte tijd uitgegroeid tot een echte plek van, voor en door de wijk. Vanaf het eerste begin hebben de initiatiefnemers Piet Hein en Lennard de Vlieger de deuren gewoon opengezet, zonder de belemmeringen van wat voor strategische visie dan ook, en hebben gekeken wat er op hen en op deze plek afkwam. Wars van wat ''hip'' of ''kunst'' zou moeten zijn of wat sociaal wenselijk was, volgden zij hun eigen weg en overtuiging. En dat heeft gewerkt.
 

Meeting over het Rotterdam Street Art Museum in wording

Want door die eigenzinnige aanpak zijn ze uitgegroeid tot wat ''De Toko'' werd: een geliefde en levendige creatieve evenementenlocatie en ontmoetingsplaats in de wijk, waar je de ene keer een presentatie over duurzaamheid of erfgoed kon bijwonen en het volgende moment, of dezelfde avond nog, de presentatie van de nieuwe cd van een reggaebandje. Waar je een laagdrempelige schildercursus kon volgen bij Akke ''Rotterdamse Roos'' Haarsma maar ook een stoelmassage en, als je er dan toch was, een tarotlezing door Inge Goris. Waar je aan de opening in de weekend onthaald werd door de op en rondom de West-Kruiskade bekende en geliefde Surinaamse straatverkopers en lokale ondernemer Cindy de Vos met haar op Afrikaanse ontwerpen geinspireerde kleding.
 

Cindy de Vos in haar pop up shop in Tok51

En hoewel als gevolg van een gemeentelijke beleidswijziging er geen echte evenementen meer mogen worden georganiseerd in de ruimte, zijn de schilderlessen, de massages, de tarotlezingen en de straatverkopers met hun hele entourage gewoon gebleven, toen het Museum van de Wijk zijn intrek nam in de Toko. Zo kan het dus voorkomen dat je op een doodgewone vrijdagmiddag de hoogopgeleide kunstliefhebber aan een tafeltje naast een ex-dakloze in gesprek ziet gaan over één van de tentoongestelde kunstwerken, terwijl iets verderop een tante van één van de straatverkopers spontaan jurken zit te vermaken ''want ze was er nu toch'' en ''het werkt zo prettig tussen al die mooie tekeningen aan de muur''.

Fotoshoot Project ''Mannen in West''

Dat soort dingen maken me trots dat ik onderdeel ben van dit project, zowel als initiator/organisator en als kunstenaar/maker, èn dat wij, Piet Hein, Lennard en ik, er gezamenlijk in geslaagd zijn om uitgerekend op deze plek het Museum van de Wijk te realiseren. Omdat kunst weliswaar niet altijd makkelijk hoeft te zijn, integendeel, kunst mag best schuren - maar dat het allemaal niet heel moeilijk en ingewikkeld hoeft te zijn om kunst op een toegankelijke manier te presenteren.

Eén van de vele bezoekers aan het Museum van de Wijk

Het Museum van de Wijk is in ieder geval nog tot en met het einde van deze maand september te zien. Daarna is de toekomst nog ongewis: het zal van een aantal factoren afhangen of Cretopia op deze plek mag blijven en dus of Toko51 kan blijven voortbestaan. Wij zelf hopen natuurlijk vurig van wel, want het liefst gaan we nog een flinke periode door met het Museum van de Wijk op de huidige plek, precies om al die redenen die ik hierboven heb genoemd. Maar, helaas, het is niet alleen aan ons ...
 
Wordt, kortom, vervolgd!

Samen met Museum Rotterdam aan de slag voor Echt Rotterdams Erfgoed

Onlangs ben ik gevraagd om Museum Rotterdam verder te helpen met hun project ''Echt Rotterdams Erfgoed: de actieve collectie van de stad.'' Een bijzonder en mooi project, waar ik uit volle overtuiging aan meewerk. Waar gaat dit project dan precies over?

Museum Rotterdam is gestart met een nieuw collectieproject. In plaats van historische voorwerpen en objecten in een depot te archiveren om ze vervolgens te laten zien in een statische tentoonstelling, verzamelt het Museum nu objecten, personen en ontwikkelingen die een rol spelen in de hedendaagse stad en leggen deze vast in hun collectiedatabase. Deze nieuwe collectie kan dus bestaan uit materiele zaken zoals objecten en gebruiksvoorwerpen maar ook uit immateriale zaken: mensen, daadwerkelijke personen en de gemeenschappen waarvan zij onderdeel uitmaken, de verhalen uit en de ontwikkelingen rondom die gemeenschappen.

Omdat het dus vaak gaat om immateriele zaken of voorwerpen die nog in gebruik zijn bij hun eigenaren, kan deze collectie niet worden bewaard in een depot. Het Museum laat al deze personen, verhalen, voorwerpen dan ook waar ze horen: in de stad.Wat Museum Rotterdam nu doet, is deze levende collectie in de stad op de voet volgen en vastleggen in een online database. Hiermee kunnen ook personen, ontwikkelingen en organisaties (meer immateriële zaken) ‘verzameld’ worden.

Zij noemen deze collectie: Echt Rotterdams Erfgoed. Collectie die wordt opgenomen in deze database krijgt dan ook een speciaal kenmerk:

Het gaat daarbij om die personen en zaken die een rol van betekenis spelen binnen of voor de stad, die van een grote verbindende rol zijn tussen mensen, gemeenschappen en die op hun eigen unieke wijze iets toevoegen aan de stad. Personen, voorwerpen, verhalen, die Rotterdam helpen maken tot wat zij is, in alle diversiteit en ook complexiteit van de stad van nu.

Dat kan dus iemand zijn als Giovanni van Bronkhorst, de voetbaltrainer onder wiens leiding Feyenoord dit jaar voor het eerst in 18 jaar het landskampioenschap behaalde, maar ook Joyce de Lima, één van de Vrouwen van de Velden, in 2011 al door Museum Rotterdam geportretteerd in de glossy ''I'm Every Woman'' als onderdeel van het project 'De Stad als Muze'.

Nu wil het toeval (of niet) dat veel van mijn samenwerkingspartners of bepaalde elementen binnen Witty Projects al behoren tot dat 'Echt Rotterdams Erfgoed', zoals de complete West-Kruiskade, inclusief ondernemers als Esdra Baris van Dierenwinkel De Rimboe en lid van Team Dogparade010, die zich op zijn eigen manier inzet voor hangjongeren uit de buurt; Richard de Boer, eigenaar van Richard Shoes en voorzitter van de winkeliersvereniging West-Kruiskade, Echt Rotterdam, met wie ik samenwerkte voor het project Stage Alliantie, dat kansarme jongeren uit de wijk aan een stageplek helpt; de Alliantie West-Kruiskade, als voorbeeld van hoe bewoners, ondernemers, gemeente en woningbouwcorporatie samen de krachten bundelden om een bijzondere winkelstraat weer vooruit te helpen; Amina Hussen van de Krachtvrouwen Oude Westen, een informeel netwerk waarbinnen migrantenvrouwen uit de wijk allerlei activiteiten voor, door en met elkaar ondernemen - en die ik regelmatig met de kinderen van de wijk mocht verwelkomen in de Sint Maria's Gallery (toen ook al binnen een project i.s.m. Museum Rotterdam, namelijk ''Echt West'' in 2013), om maar een greep te doen.

Bekijk de complete collectie hier.

Het is dus in meerdere opzichten bijzonder te noemen dat ik nu ook op een directe manier betrokken ben geraakt bij dit project en mag meedenken (èn doen) over wegen om Echt Rotterdams Erfgoed in te bedden, niet alleen in de stad, maar ook om dat erfgoed van de stad, een begrip dat toch nog vaak met het verleden wordt geassocieerd, in te zetten als een middel om de actuele hedendaagse stedelijke samenleving te benoemen, te beschrijven en te bewaren.

Living history, as we speak, breathe and live.

Voor de wannabe-historicus èn amateur stadsantropoloog maar vooral de storyteller in mij (zie ook mijn Witty Stadverhalen), is dit dan ook een droomproject, omdat ik er al mijn eigen passies en fascinaties met het stadslandschap anno nu in kwijt kan - en vooral, mijn liefde voor Rotterdam: de stad waar ik ooit naar toe kwam om te studeren, waar ik me thuisvoelde en dus bleef; waar ik meerdere keren overwoog te vertrekken, maar dat dan toch nooit deed en dus bleef. Die stad, zogezegd zonder hart, maar waaraan ik mijn hart verloor - en waar ik graag en gestaag verder werk aan al mijn Witty Works, Projects en Art.

Makersexpo in Museum van de Wijk showcase van creatief ondernemerschap!

Zoals beloofd, een blog met wat meer aandacht voor de Makers Expo in Het Museum van de Wijk (waarover ik al het nodige schreef op dit blog en op dat van WOW Rotterdam), en dan vooral de werken van de individuele deelnemers die er te zien zijn, waaronder (surprise, surprise) ook werk van mijzelf, want per slot ben ik naast creatief ondernemer ook en vooral ondernemend kunstenaar. Voor meer informatie daarover, en ook de inhoudelijk en artistieke achtergronden van mijn binnen deze expositie tentoongestelde werk, verwijs ik graag naar mijn Witty Art Blog.

Voor nu, wil ik volstaan met te schrijven hoe ongelooflijk trots ik ben op de totstandkoming van de showcase in Het Museum van de Wijk en dat we zo'n diverse en getalenteerde groep makers bereid hebben gevonden om hun werk op deze plek en binnen ons concept te presenteren.



Dat concept berust er uit dat een groep mensen vanuit hun gedeelde enthousiasme en makerschap samen deze ruimte vult met hun werk; maar die ruimte, zowel letterlijk als figuurlijk, vervolgens ook kan benutten voor het zelf presenteren van hun werk. Wij bieden met het Museum van de Wijk een podium aan de deelnemers, en het is aan hen hoe zij dat willen gebruiken - of niet. Wie wil, is vrij om één of meer dagen zelf aanwezig te zijn om mensen uit het eigen netwerk te ontvangen of samen met met andere deelnemers een activiteit voor publiek te organiseren. Denk aan een een workshop of gewoon een gezamenlijke Meet & Greet met de deelnemers. Maar er is ook de mogelijkheid om een keer live te werken (uiteraard binnen de mogelijkheden die de locatie biedt), hetzij alleen of misschien wel samen met een groep andere makers.

Zo ben ik zelf weer bezig met de voorbereidingen van een Makers Meet Up in de maand september, wederom in samenwerking met Cultuurscout Menno Rosier. En verzorgt een andere deelnemer, Akke Haarsma, nog steeds op elke woensdag haar workshops schilderen voor senioren. Bijna elke dag is ook streetartist Judith de Leeuw/JDL Streetart te vinden die op (van de expositie afgeschermde) locatie werkt aan een aantal werken en projecten. Een ander goed voorbeeld is kunstenaar Robin Hendriks, die binnenkort de deelnemers allemaal persoonlijk gaat interviewen (als het even kan op locatie bij de expo zelf natuurlijk) voor het goed bekeken Werelds Oude Westen Blog. Een goed voorbeeld van hoe een maker zèlf een podium pakt en gebruikt om zowel zichzelf als haar mede-exposanten in the spotlights te zetten.



Daarmee leggen wij als organisatoren ook bewust een stuk eigen initiatief en verantwoordelijkheid van de deelnemers zelf. Om activiteiten zoals deze expositie vooral ook samen tot een succes te maken, of dat in ieder geval zoveel mogelijk gezamenlijk te proberen. En soms mislukt er eens wat of pakt iets niet helemaal geslaagd uit, maar dat is, in ieder geval naar onze mening, ook geen ramp. Proberen, trial & error, is immers de hart van het creatieve maker- en ondernemerschap. Zo kan het zijn dat mensen tussentijds vertrekken; maar ook dat er nieuwe mensen tussentijds aansluiten. Dat kan, die ruimte ís er.

Dat maakt dat Het Museum van de Wijk een sterk organisch karakter heeft, en het breidt zich nog bijna dagelijks uit want er komen ook telkens nieuwe makers bij.



Bovenal heet het niet voor niets Het Museum van de Wijk: al vanaf het eerste begin is Toko51 een plek gebleken waar diverse wijkondernemers en creatievelingen een plekje hebben ''om hun ding te doen'', zoals dat heet. En dus zijn er naast de meer ''kunstzinnige'' makers ook een aantal regelmatige gebruikers van de plek die het kleur geven en de smaak mede bepalen, zoals ondernemer Cindy de Vos met haar collectie jurken en sieraden; de Surinaamse ''Worstenman'' en zijn entourage op de (soms) vrijdagen en (meestal) zaterdagen; en natuurlijk het wekelijks tarotspreekuur.

Allemaal makers in hun eigen recht, want: sfeermakers en trekkers die de plek vanaf meet af aan hebben gemaakt tot wat zij is en dus, in onze optiek althans, evengoed deelnemers zijn aan dit Museum van de Wijk.

Nieuwsgierig geworden naar dit alles?

Kom dan naar het Museum van de Wijk, Toko 51 aan de West-Kruiskade 51, Rotterdam en bekijk de Makers Expo i.h.k.v. Maak Het Mee 010, nog te zien t/m 30 september a.s. Geopend op woensdag t/m zaterdag van 13.00 tot 17.00

Met werk van:

John Vandergalien, Wolbert van Dijk, Rio Holländer, Amine van Lieshout/BagMe, Margo Ramp, Diana van Wijk, Judith de Leeuw/JDL Streetart, Donovan Spaanstra, Esther Schoonhoven, Lenny O., Johan de Korte, Piet Hein, Robin Hendriks, Francisca Ghiraw, Laura Ketting, Akke Haarsma & Cursisten, Christy de Witt e.a.

Het Museum van de Wijk is een initiatief van Cretopia Rotterdam & TWC Works in het kader van Maak Het Mee 010 en wordt mede mogelijk gemaakt door:
 
Gemeente Rotterdam/Gebiedscommissie Centrum
Cultuurscout Centrum
Alliantie West-Kruiskade
Winkeliersvereniging West-Kruiskade, Echt Rotterdam