Er wordt van alles geroepen over de voors en tegens van sociale media. We delen wat af met onze virtuele vrienden, aanwezig op Facebook, Twitter, Pinterest, Instagram, Linkedin, etc. Voor de één een onschuldig tijdverdrijf, voor de ander een nuttige manier van netwerken, voor weer een ander zowat een dagbesteding, om niet te zeggen vorm van verslaving. Bij weer anderen treedt social media slijtage op, het verschijnsel 'ontvrienden' doet zich meer en meer voor. Het virtuele en het echte leven concurreren te hard met elkaar, we zijn teveel on line en houden te weinig tijd over voor onze echte vrienden. Zo denken veel mensen in mijn omgeving er tenminste over.
Zelf vind ik: Life is what you make it, en dat geldt voor zowel het on line als het off line bestaan.
 |
| illustratie: (c) 2013 Christy de Witt/TWC |
Iemand anders die daar precies zo over denkt is Marcel Jongmans, ondernemend (ambtenaar) bij Enthousiasmeur: duwer, aanjager, trekker, verbinder en bovenal Rotterdammer. Altijd bezig met mooie plannen en initiatieven voor elkaar te krijgen en mensen met elkaar in contact te brengen, in het belang van de stad. Een echte netwerker ook, met eind 2013 een slordige 788 vrienden op Facebook. Niet het record natuurlijk, maar toch: een aardig getal. Zeker als je spontaan besluit om al die mensen een persoonlijke nieuwjaarswens te schrijven. Via Facebook.
Toen vanaf 20 december de eerste genummerde posts op Marcels profiel begonnen te verschijnen, had niet iedereen in zijn vriendenkring op Facebook meteen door dat het hem ernst was. Hij zou toch niet echt ... ? Alle 788? Ja, dus. Allemaal. Zonder uitzondering. En vanaf dat moment begon het rond te zingen op Facebook. De teller liep langzaam maar zeker op: 150, 175, 200, nog 500+ te gaan, 250, 300 ... 400+ to go! Mensen begonnen mee te tellen, ongeacht of ze al aan de beurt waren geweest. Het werd een beetje een gewoonte, een paar dagen lang, deze openbare, aan anderen gerichte, nieuwjaarswensen mee te lezen. Want elke wens was weer anders dan de voorgaande, had zijn eigen unieke boodschap, gericht aan elke keer weer een andere ontvanger, één van de 788. Niemand verwerd tot een nummertje.
Ondertussen gebeurde er ook iets anders, iets onverwachts. Door dat meelezen, door die paar dagen durende confrontatie met de onophoudelijke stroom aan wisselende, maar altijd positieve, mooie, enthousiaste, hoopvolle, opbeurende nieuwjaarswensen, kon het niet anders dan dat mensen zich ook gingen verdiepen in de personen waarover Marcel schreef. Niet bij alle 788 posts, natuurlijk maar toch: er was bijna altijd wel iets wat je triggerde. Want je zag ineens wat de mensen binnen Marcels Facebook netwerk met elkaar gemeen hadden. Wie dezelfde activiteiten ondernemen, dezelfde interesses delen, wie zich met dezelfde drive met dezelfde dingen bezighouden. En, in het verlengde daarvan, wie je misschien zelf beter zou willen leren kennen.
Wat Marcel, misschien zonder het zelf zich direct te beseffen, aan het doen was, was het openstellen van zijn netwerk op Facebook, het ontsluiten daarvan voor anderen. En wat hij, in de slipstream van zijn nieuwjaarswensactie, eigenlijk voor elkaar kreeg, was het letterlijk en figuurlijk verbinden van zijn vriendschappelijke en professionele contacten, spontaan, ongepland en onverwacht. En zo ontstonden er ineens nieuwe verbindingen, direct via Facebook, via LinkedIn, via Twitter. Er ontstonden nieuwe ideëen, initiatieven en plannen, samenwerkingen tussen mensen die misschien al 'een keer met deze of gene' in contact 'hadden willen komen' maar ja, zomaar iemand uitnodigen op Facebook? En te pas en te onpas mensen toevoegen op LinkedIn was ook not done.
En nu, ineens, ging het als haast vanzelf. De drempels waren weg.
Nee, dit had Marcel zelf ook niet zien aankomen, zei hij. Hij wilde ''alleen maar kijken of het mogelijk was'' om een sociaal medium als Facebook, wat voor velen juist als onpersoonlijk ervaren wordt, ''een klein tikkie meer sociaal'' te maken. Nou, Marcel, mission accomplished!
Want, Marcel, gozerT, kanjerT, wat jij voor elkaar hebt gekregen is veel meer dan mensen een gelukkig nieuwjaar wensen. Je hebt nieuwe verbindingen voor elkaar gekregen, contacten gestimuleerd tussen mensen die elkaar half-half of helemaal niet kenden, openingen en nieuwe samenwerkingen helpen realiseren. Ik kan alleen maar voor mezelf spreken, maar volgens mij doe ik dat ook een beetje namens de rest, dat ik geroerd, blij en trots was om één van 'de 788' te zijn.
 |
| Foto: Bruno van den Elshout |
En daar bleef het niet bij. Onder die 788 bevonden zich ook Nynke Schaaf en Jan-Peter Boogers, die op het grandioze idee kwamen om een heuse Enthousiasmeur Nieuwjaarsborrel te organiseren, op 8 januari jl. En dat ging precies op dé manier die bij jou past. Binnen no time werd BIRD als locatie geregeld, en een middag ter ere van jou en je ontembare, onvermoeibare inzet voor Rotterdam in elkaar geknald. Het werd een even spontane als gemeende netwerkborrel. Contacten en verbindingen die naar aanleiding van jouw actie online waren gelegd, werden realiteit, omgezet in afspraken, voor (zakelijke) samenwerkingen en nieuwe initiatieven.
En zo bewees jij het, de enige echte 'S factor' in sociale media, dat is niet het medium, niet het type smartphone of tablet waarmee wij onze posts of tweets de virtuele wereld inslingeren, maar echt enkel en alleen wij mensen zelf! Jouw actie is het voorbeeld van wat kan gebeuren als intentie, boodschap en medium samenvallen, en bijgaande foto is daarvan het bewijs: één Enthousiasmeur en een bende Enthousiastelingen bij elkaar, op een onvermoede, onverwachte mooie middag in januari 2014!
Wat nou, social media niet 'sociaal'?
En voor wie zich afvraagt wat een ''ondernemend (ambtenaar) bij Enthousiasmeur'' nou precies inhoudt: klik hier en lees meer!
